bron: http://www.haarlemsdagblad.nl

Wetenschap

Gisteren was het feest in wetenschapsland. Alle hooggeleerde heren, alle professoren Sickbock, Lupardi en Zonnebloem waren uitgerukt en hadden zich op de een of andere manier meester weten te maken van welk medium dan ook. De twaalfde februari 2001 moest en zou de geschiedenis ingaan als de dag van de Grote Ontdekking: het geheim van de menselijke genen was uiteindelijk ontsluierd! Violen, zing! Trompetten, schal!

Waar het op neerkomt: we blijken helemaal niet zo ingewikkeld in elkaar te zitten als we dachten. Integendeel: we hebben nauwelijks twee keer zoveel genen als het fruitvliegje!

Wat ik me in de eerste plaats afvroeg, nadat al die vreugdekreten uit de radio naast mijn bed tot me waren doorgedrongen, was: hoe het nu toch kan zijn dat al die hooggeleerden het voor elkaar hebben gekregen om dit grote nieuws in n klap wereldkundig te maken. En dan ook nog via elkaar beconcurrerende wetenschappelijke tijdschriften. Dat veronderstelt een enorm kostbaar en goed doordacht public relations-apparaat. Gegeven het feit dat u en ik en de meeste gewone mensen, ondanks alle vage kennis die we over het onderwerp denken te bezitten, nauwelijks van toeten of blazen weten en niet verder komen dan de vage bewering 'dat het 'm in de genen zit', is het toch minstens opmerkelijk te noemen dat iedereen zich zo druk maakt over 'het in kaart brengen van het menselijk genoom'. Met als klap op de vuurpijl de conclusie dat we ten slotte toch niet meer zijn dan twee maal een fruitvliegje.

Wat willen al die witjassen nou eigenlijk? Iets nieuws hebben ze in ieder geval niet ontdekt. Alle drie de openbaringsgodsdiensten beweren al eeuwen lang niets anders. 'Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren.'

De koran bevat zelfs in extenso het verhaal dat in de bijbel ontbreekt: God, na alles wat er te scheppen valt geschapen te hebben, besluit als bekroning van zijn werk de mens te scheppen. Een poppetje van klei. De engelen zijn het daar niet helemaal mee eens, ze zien de bui zwaar hangen: 'Die mensen zullen er op aarde een potje van maken!' Maar God is ijdel en eigenwijs, zoals iedere kunstenaar. De engelen moeten de mens zelfs aanbidden en voor hem knielen! Goed, de hemelse heerscharen, alle aartsengelen, engelen, cherubijnen, serafijnen, tronen, kronen, machten, krachten enz., gaan - na enig morren - door de knien. Behalve n: Iblis. Gods luitenant, de trotse aanvoerder van allen, blijft rechtop staan. Hij die bij Vondel Lucifer heet en elders gewoon Satan of de duivel.

De dialoog in de koran is verbijsterend direct:

'Waarom buig je niet?' vraagt God aan Iblis.
'Dat kan ik niet!' antwoordt Iblis. 'Omdat u mij uit vuur geschapen hebt en de mens uit klei!'
'Wees verdoemd!' schreeuwt God.

Was het daar maar bij gebleven, dan liepen we nu nog gezellig in onze blote bibs rond in de Tuin van Eden.

Maar nee, wat gebeurt er: Iblis vraagt uitstel. En wel tot de jongste dag, tot het einde der tijden. Hij wil de kans krijgen om Gods ongelijk te bewijzen door diens uit klei geboetseerde mannetjes en vrouwtjes net zo te misleiden als hij zichzelf misleid voelt.

Het moet, al die miljarden jaren geleden, een ondeelbaar moment heel stil zijn geweest.

'Aangenomen!'
De Ene drukt op het knopje van zijn chronometer.

De rest is geschiedenis.
Tweemaal meer dan een fruitvliegje - ik kan het nauwelijks een ontdekking noemen.
Lennaert Nijgh,
Columnist en tekstschrijver


 "(c) 2000 Haarlems Dagblad" [(c) 2001 Haarlems Dagblad]

Inhoud op internet gezet met toestemming van Lennaert Nijgh.
De copyrights blijven onverkort geldig.
Transcripties kunnen overname-fouten bevatten. Correcties zijn welkom.




Gegenereerd door DVEGEN 3.2 op 2004-10-09
email